व्यङ्ग्य कविता : मौसम फेरिनेवाला छ

मौसम फेरिनेवाला छ।
अब चाहनाका गाग्राहरु छचल्किने गरी भरिने छन्
खुट्टामा काँडा घोचिंदा नआत्तिनुस्
तुरुन्त सय जोडी हात तपाईंतिरै दौडिने छन्
गल्ली गल्लीमा चापाकल
बिजुलीका पोलहरु गाडिनेछन् ,
नअघाएसम्म भोजन ज्युनार गराइनेछ
थाहै नदिइ बन्द कोठामा
कुनै न कुनै फण्डाको भागबण्डामा
तपाईंलाई पुर्याइनेछ।
दुई दिनलाई नै भए पनि घर आंगणमा
चिताएको जे थोक पाइने
साक्षात कल्पवृक्ष उभ्याइने छ
राष्ट्रप्रेमीहरुको हुलमा मिसिएर
केही छद्मभेषि शिकारीहरु
चरा फसाउन चारो हाल्दैछन्
त्यस्तै केही माझीहरु पनि
जाल लुकाएर यतै आउँदैछन्,
अब जदौ गर्दै पुग्नेछन् माथिबाट
झरेका अनुहारहरु तपाईंको प्रांगणमा
अब का केहीदिन ढुक्क हुनुस्
प्रत्येक प्रश्नको ” हुन्छ जनताज्यु हुन्छ”
सकारात्मक उत्तर पाउनु हुनेछ
अन्तिम एक मौका दिनुस् हजुर! गीत गाउनु हुनेछ।
जनताले प्रश्न गर्दा किन बनेन
गाउँ पुग्न खोलामा पूल?
– जवाफ त्यही यसपाली पक्की पूल पक्कै
केटाकेटीका लागि कहाँ छ प्राथमिक स्कुल-
– जवाफ त्यही यसपाली पक्की स्कूल पक्कै
बुद्धि यति नै पुर्याउनुस ,
बुद्धु बनाउन खोजनेलाई
उनकै पुराना आश्वासनको पोथी पढेर सुनाउनुस्
पहिले बांकी बक्यौता काम सिध्याउनुस
यसपाली भोट तपाईँलाई नै पक्कै भनी पठाउनुस्।
सावधान- मौसम फेरिनेवाला छ,
विवेकको छाता संभालेर राख्नुस्।

 

 

       

लक्ष्मण नेवटिया, बिराटनगर-१२

 

 

 

प्रतिकृया दिनुहोस

व्यङ्ग्य कविता : पप्पी सेम सेम

हाम्रा नेता अङ्कलको कति ठूलो भुँडी भुँडी देखी वाक्क भा’छिन् उनकै घरकी बूढी । सुराल–साडी फेरे जस्तै अङ्कल गाडी फेर्छन् केही भन्नु हुन्न यिनी आँखा

बयान नगर भो । गजल

मायाँमा नै हारें मैले जितको बयान नगर भो ज्यानै खायो पिरतीले प्रीतको बयान नगर भो सबै टाढा हुँदा रैछन् दुस्खै दुस्ख पर्दाखेरि सुख हुँदा नजिक आउने

अन्तिम सास सम्म माया नमार्नु है सानु

एक्लै युद्द थाल्यौ अब नहार्नु है सानु भाबुक बन्दै तड्पी आँसु नझार्नु है सानु दिन्न भन्थें एक्लै लड्न झुक्याएर गयौ यात्रा बिचमै अलपत्र नपार्नु है