अन्तिम सास सम्म माया नमार्नु है सानु

एक्लै युद्द थाल्यौ अब नहार्नु है सानु
भाबुक बन्दै तड्पी आँसु नझार्नु है सानु
दिन्न भन्थें एक्लै लड्न झुक्याएर गयौ
यात्रा बिचमै अलपत्र नपार्नु है सानु 

विस्वासको दियो बाली बस्छु तिम्रै नाउँमा
मलाई भेट्न आउने भाका नसार्नु है सानु ।

तिम्रै हुँ म तिमी मेरो मानेकी छु मैले
यो मन छोडि अर्कै बाग नचार्नु है सानु


जुनी भरि तिम्रै नामको सिन्दुर पोते लाउछु
अन्तिम सास सम्म माया नमार्नु है सानु 


गजलकार


बिमला अधिकार्री देवकोटौ
भरतपुर चितवन

प्रतिकृया दिनुहोस

व्यङ्ग्य कविता : मौसम फेरिनेवाला छ

मौसम फेरिनेवाला छ। अब चाहनाका गाग्राहरु छचल्किने गरी भरिने छन् खुट्टामा काँडा घोचिंदा नआत्तिनुस् तुरुन्त सय जोडी हात तपाईंतिरै दौडिने छन् गल्ली

व्यङ्ग्य कविता : पप्पी सेम सेम

हाम्रा नेता अङ्कलको कति ठूलो भुँडी भुँडी देखी वाक्क भा’छिन् उनकै घरकी बूढी । सुराल–साडी फेरे जस्तै अङ्कल गाडी फेर्छन् केही भन्नु हुन्न यिनी आँखा

बयान नगर भो । गजल

मायाँमा नै हारें मैले जितको बयान नगर भो ज्यानै खायो पिरतीले प्रीतको बयान नगर भो सबै टाढा हुँदा रैछन् दुस्खै दुस्ख पर्दाखेरि सुख हुँदा नजिक आउने